Update – 25 juni

 

Nog minder dan 6 weken en dan is het eindelijk zover! Het grote aftellen is begonnen. We hebben nog veel dingen te doen, zoals de diploma uitreiking van Erik, de musical van Julian en zoals het er nu naar uitziet, moet Ron een week voor onze reis nog even snel een paar dagen naar Canada voor zijn werk. Als we weer terug zijn, moet hij eind augustus dan weer voor 3 weken naar Canada, maar dat is nog niet voor 100% zeker. Het hangt ervan af of hij bij de Marine blijft. Dat weten we rond 14 juli pas zeker.

Het weer is hier nu eindelijk zomers en we hebben een mooie motorrit gepland voor komende zondag. Ik rijd tegenwoordig ook dagelijks op de motor naar mijn werk (ongeveer 70 km per dag in totaal), maar het verveelt niet. De kinderen willen niet zo vaak meer mee, dus we kunnen lekker saampjes op pad. De jongens vermaken zich wel. Die slapen eerst uit tot een tijdstip waarop wijzelf al bijna weer slaap krijgen ;o)

We hebben zojuist een leuke digitale camera op het internet besteld, een camcordertje waarmee je ook foto’s kunt maken en dit alles ook tot 3 meter onder water. Ik heb er beelden van op YouTube gezien en die zien er goed uit! Ik wilde eigenlijk een onderwater fotocamera, maar deze kwam ik in een advertentie tegen en hij lijkt me perfect! Nooit geweten dat dit soort handige dingetjes bestonden! Hij kan zo in mijn heuptasje en is héél eenvoudig in de bediening (dus erg geschikt voor mij :o)) Hij is ook erg prettig geprijsd. Voor degenen die hem ook willen aanschaffen, het is de kodak Easyshare Playsport, dus ff googlen en je vindt hem zo. We hebben hem in het blauw besteld, maar hij is er in diverse kleuren, zoals paars, oranje en ook gewoon in ‘t zwart. Ik heb er wel een class 6 sdhc geheugenkaartje bij besteld. Even op kieskeurig.nl kijken bij de reviews en dan weet je genoeg. De totale prijs inclusief kaartje kwam op € 159, inclusief verzenden. Niet verkeerd toch?

 

Onze drie katten worden tijdens onze vakantie door mijn vriendin Ilse verzorgd. Voor het aquarium hebben we een soort voerblokje gekocht wat heel langzaam gedurende 14 dagen voeding afgeeft voor zo’n 25 vissen. Nu heb ik wel iets meer dan 25 vissen, maar ik denk dat ik het voederblok toch maar in de bak doe. Verder hebben we 2 voederautomaten, die ieder op hun eigen tijd dagelijks vlokvoer en tabletten afgeven. Zo krijgen de oppervlaktevissen, de bodembewoners en de rest allemaal hun dagelijkse kostje. Ik wil dat niet aan Ilse overlaten, want hiermee zou ze minimaal twee keer per dag en ook nog binnen de tijd dat de aquariumverlichting brandt, naar ons huis moeten komen. Met drie kleine kinderen, een baan en een hond vind ik dat te belastend voor haar. Nu hoeft ze ‘slechts’ een keer per dag langs te komen om de katten te verzorgen en het maakt niet uit hoe laat ze komt. Gelukkig woont ze op loopafstand bij ons in de buurt.

Update – 16 juni

Nog iets meer dan 7 weken en dan is het al zover! We hebben nog even een beetje in spanning gezeten of we op 5 augustus inderdaad wel met Martinair zouden vliegen, want op het Florida forum zei iemand dat die vlucht in zijn geheel zou zijn geannuleerd en dat we met Delta zouden vliegen. Nu is dat op zich niet zo erg, maar er zou dan een overstap in Detroit zijn waarvoor we slechts 1 uur en 10 minuten de tijd zouden hebben, dus lekker stressen, maar het ergste was dat we niet om 14 uur zouden vliegen, maar al om 8 uur ‘s morgens! Dat betekent dat we al om 5 uur op Schiphol zouden moeten zijn en dat is toch heel anders dan gewoon lekker relaxed om 11 uur. Gelukkig bleek het voor ons loos alarm; onze vlucht blijft volgens World Ticket Center gewoon zoals hij is, dus rechtstreeks met Martinair, vliegen om 14 uur ‘s middags. Voor degenen die wél omgeboekt zijn, is het natuurlijk wel een beetje zuur. Je betaalt toch een hele smak geld en dan mag je toch op z’n minst hopen dat je datgene krijgt wat je ook daadwerkelijk wilt hebben. Kijk, we weten dat we straks redelijk opeengepakt zullen zitten en dat we voor een wijntje bij het eten extra zullen moeten betalen, maar we mogen toch wel verwachten dat we gewoon rechtstreeks vliegen en op het tijdstip dat we hebben aangegeven? Blijkbaar mag er zo met klanten worden omgegaan. Aan de ene kant snap ik wel dat er gezien de huidige crisis en de extra kosten voor luchtvaartmaatschappijen vanwege de aswolken zo efficiënt mogelijk moet worden gewerkt, maar het gaat hier om duizenden euro’s die je even voor zo’n vlucht moet neertellen. Mag je dan niet een heel klein beetje waar voor je geld verwachten?  Maar goed, we blijven met veel plezier naar onze vakantie uitkijken en zelfs al zouden we worden omgeboekt, dan laten we daardoor ons plezier niet vergallen. Wij gaan op 5 augustus lekker naar Florida!

Update – 17 mei

Terwijl de aswolken zich weer samenpakken, heb ik toch maar alvast de taxi gereserveerd voor 5 en 19 augustus. We gaan met de vroegere Haulo, tegenwoordig de Hollandse Schipholtaxi. We worden hopelijk opgehaald door Pim, de broer van Ron, want hij werkt daar.

Voor de nog vrije zaterdag in Florida, de 7e augustus, heb ik al een leuk idee. We gaan dan een airboat ride maken. Op het weblog van Marloes las ik hun verslag en het lijkt me wel wat. We gaan dus boeken bij Spirit of The Swamp Airboat Rides. Meestal moet je er vroeg in de ochtend zijn en dan ben je een paar uurtjes zoet, dus er blijft die dag tijd genoeg over voor andere leuke dingen.

Behalve de dreiging van aswolken uit IJsland en de Euro die toch een steeds lagere waarde blijkt te kunnen halen is er natuurlijk ook nog die verschrikkelijke olieramp in de Golf van Mexico, waar wij in hopen te gaan zwemmen. Nu is het voor ons niet zo’n ramp als dat deel van de vakantie niet door kan gaan, maar voor de prachtige natuur is het verschrikkelijk. Laten we maar hopen dat we tegen die tijd in de prachtige blauwe zee kunnen zwemmen in plaats van in de zwarte drab. Elf miljoen liter olie per dag! Als ik aan al die arme beesten denk, draait mijn maag zich om. Om een beetje zwemmen maak ik me niet druk, maar met die arme onschuldige beesten die hierdoor weer eens het loodje leggen heb ik veel meer medelijden. Eerst wordt er gezegd dat er 800.000 liter olie de zee instroomt en nu blijken het er ineens 11 miljoen te zijn! Ik ben echt bang dat dit nooit meer goed komt.

Update – 7 mei

Vandaag heb ik de Esta formulieren bijgewerkt. Ik moest het adres nog invullen en ik dacht ook dat ik de nieuwe datum in moest voeren, maar dat laatste was niet nodig. We zouden immers eerst op 4 augustus vertrekken, maar dat werd door Martinair gewijzigd in 5 augustus. Ik heb dus alleen ons adres in Florida ingevoerd en dat is prima gelukt.

Vanmorgen heb ik ook met Martinair gebeld om onze stoelen vast te leggen. We zitten dus als het goed is op de stoelen 28A, 29 A en B en 30 A en B. Het is een Boeing 767 en op Seatguru kun je een dergelijk type vliegtuig opzoeken en de indeling bekijken, maar ook tips krijgen waar je nou wel en niet moet gaan zitten. Ik had op het forum gelezen dat als je helemaal achterin zit, je de kans loopt dat er geen entertainment systemen meer zijn tegen de tijd dat de stewardessen bij jouw stoel zijn. Sowieso moet je al niet helemaal achterin het vliegtuig willen zitten, dus daarom heb ik gekozen voor stoelen net achter de vleugels (28A zit er precies boven, maar daar ga ik dan wel zitten)

Update – 14 april

Gisteren hebben we onze Tina laten inslapen. Ze werd nu echt ziek; ze at nauwelijks nog, ze likte haar achterpoot tot bloedens toe en we merkten dat ze soms in de war was. Hoewel we het al veel vaker hebben meegemaakt, blijft het iets waar we grote moeite mee hebben. Tina was bijna 10 jaar oud, dus nog veel te jong om dood te gaan. Helaas is dat het lot van heel veel hedendaagse Siamezen. Ze heeft de afgelopen dagen nog veelvuldig achter het glas van de schuifpui in het zonnetje gelegen, iets waar ze als rechtgeaarde Siamees erg van genoot. Hoe warmer, hoe liever.

Foto van Tina, 2 uur voordat ze voorgoed haar ogen sloot, genietend van de warmte achter het glas.

Cookie, onze Cornish Rex, ligt ook graag in het zonnetje

Op Eerste Paasdag merkten we dat ons aquarium lekte. Dat leverde de nodige stress op, want het gaat om een flinke bak van 270 liter en een lekke bak betekent leeghalen. ‘s Middags om half drie begonnen we met het leeghalen, intussen gauw via marktplaats een reservebak gekocht die toevallig hier in Julianadorp te koop stond en ‘s avonds om kwart over negen waren we klaar en draaide de reservebak. De vissen waren in elk geval gered! We hebben wel een klein reservebakje van 60x30x30 cm, maar die is veel te klein om een stel maanvissen enkele weken in te huisvesten. We hebben het gebruikt om een deel van de planten in te zetten.

Lege kast, daarnaast reserve-aquarium en het kleinste bakje gevuld met planten.

 

Ron en Julian bezig met de kast van het aquarium. Een deel van het hout was al aan het rotten.

Het voorlopige onderkomen draait goed.

We zijn eigenlijk wel blij dat de lekkage nu aan het licht is gekomen en niet tijdens onze vakantie in Florida. Onze vriendin Ilse zorgt dan voor onze beestjes, maar die had zich met een lek aquarium geen raad geweten. Het lijkt allemaal heel eenvoudig, maar dat is het niet. We hebben intussen een nieuwe bak besteld. Deze wordt op maat gemaakt en we moeten hem hopelijk binnenkort ophalen in Brabant. De nieuwe achter- en zijwanden staan ook in de bestelling, dus als alles binnen is, kunnen we weer heel voorzichtig beginnen met opbouwen. 

Voor een uitgebreider verslag van alle perikelen rondom het aquarium, kijk verder op ons andere blog

Update – 17 maart

Deze week staat voor ons een beetje in het teken van slecht nieuws. We hadden vorige week onze drie poezen laten steriliseren en tijdens de operatie van Tina, onze siamees, bleek dat ze een gezwel in haar buik had. Er zijn meteen röntgenfoto's van haar longen gemaakt, maar die bleken gelukkig schoon te zijn. Er is toen een stukje van het weefsel weggehaald en naar een laboratorium gestuurd voor nader onderzoek, maar helaas bleek het maandag om een zeer kwaadaardige vorm van kanker te gaan. We zullen haar dus hoogstwaarschijnlijk op korte termijn gaan verliezen. Ze is nu nog niet ziek, maar zodra ze ziek gaat worden, laten we haar inslapen. Dat is het laatste wat je als eigenaar nog voor je dier kunt doen. De dierenarts vertelde ons dat het waarschijnlijk heel snel zal gaan, dus we genieten nog even van haar zolang het nog kan. We hebben het al veel vaker meegemaakt, maar toch blijft het verschrikkelijk als je een huisdier kwijtraakt. Tina is nog maar 9 jaar. Helaas worden veel siamezen tegenwoordig niet meer zo oud.

Op bovenstaande foto zien jullie Tina helemaal links. In het midden ligt Kiara, onze Balinees, en rechts Cookie, onze Cornisch Rex. We hebben ook nog een huiskat, Minoes, alias Mien Poes.

Ron is bang dat Tina ziek zal worden precies als we op vakantie gaan, maar ikzelf ben heel bang dat ze zo lang niet eens meer zal leven. Het is wel een enorme domper op het plezier.

Intussen geniet onze oudste van zijn scooter. In twee weken tijd is hij echter al twee keer op de rollerbank geweest. Ze controleren hier in onze regio heel veel, want blijkbaar rijden er veel scooters opgevoerd rond. Binnenkort gaat Erik weer aan het werk als afwasser in het restaurant waar hij vorig jaar ook al werkte. Als je er op de fiets naartoe wilt, moet je door de duinen of over een weg waar auto’s met minstens 80 km/u overheen razen, dus Ron of ik brachten en haalden hem. Nu kan hij lekker zelf op z’n scooter. Toch wil ik wel dat hij eerst even belt als hij naar huis komt rijden. Het is een ritje van hooguit 5 minuten, maar er gebeuren rare dingen in dit land en hij komt vaak in het donker pas thuis.

Op 3 maart had ik tickets besteld voor Gatorland en de Orlando Flex Tickets Plus en op 12 maart had ik ze al binnen! Ik heb ze in de map met vliegtickets en autohuur voucher gestopt. Het is denk ik wel verstandig om er wat kopieën van te maken, want die paar stukjes karton vertegenwoordigen een bak geld. Better safe than sorry, zeggen ze in The States. 

Morgen hebben Ron en ik allebei een dagje vrij genomen, zodat we eindelijk weer eens lekker kunnen motorrijden. Ron z’n motor moet nieuwe banden hebben, dus gaan we naar Haarlem om die te laten monteren. Ik heb op de motorbeurs afgelopen februari in Utrecht een nieuw textielpak gekocht, want sinds vorig jaar heb ik een naked bike en dat is toch wel een stuk frisser dan een motor met volle kuip en windscherm. Met deze temperaturen kan ik echt niet in mijn leren pak gaan rijden op deze motor; véél te koud! Het moet wel leuk blijven he. Nu maar hopen dat we de komende maanden schitterend weer krijgen, dan duren die 4 maanden die we moeten wachten tot de vakantie een stuk minder lang!

Update – 3 maart

Vandaag heb ik de Orlando Flex Tickets Plus en de kaartjes voor Gatorland besteld. Niet bij de eerder genoemde Engelse site, want daar kon je als Nederlander ineens niet meer bestellen. Heel vreemd. Dan maar gewoon weer bij Undercover Tourist, net als twee jaar geleden. Het gaat heel gemakkelijk, want je bestelt de kaartjes en betaalt met je credit card (dat is dus een absolute noodzaak in Amerika) Na 10 of 12 dagen krijg je ze via de post thuisgestuurd. 

De kaartjes geven toegang tot Universal Studios, Islands of Adventure, Aquatica, Seaworld, Wet ‘n Wild, Busch Gardens en Universal City Walk. We mogen er vanaf de dag dat we het eerste park bezoeken, 14 dagen lang onbeperkt naar binnen.

Erik, onze 16 jarige zoon, is geslaagd voor zijn bromfietsrijbewijs en mag nu op zijn scooter rijden, wat hij natuurlijk ook veelvuldig doet. Hij heeft er veel bekijks mee, want vanwege het uiterlijk lijkt het een echte ‘Stage6’ scooter te zijn, die gruwelijk hard rijdt. Alleen die van Erik is gewoon standaard, dus loopt niet harder dan 50-60 km/u. Ik ben er zelf op de motor achteraan gegaan om te controleren of zijn tellertje de juiste snelheid aangeeft, maar dat klopt heel aardig. Vandaag was de tweede dag dat hij ermee naar school ging en prompt werd hij aangehouden door de politie. Die dachten vast een vette vis aan de haak te hebben geslagen, maar dat viel even tegen. Hij ging op de rollerbank en liep keurig…….standaard! :o)