Dag 10- rustdag & filmpjes!

Ik weet al waar het aan ligt dat ik die YouTube filmpjes niet goed zie. Het ligt aan de internet verbinding hier, dus als het goed is, moeten jullie het gewoon wel goed zien. Het is hier nu zaterdagochtend even over half 12 en ik heb alvast een aardig filmpje voor jullie in elkaar gezet. Later op de dag volgen er nog meer; we gaan nu eerst even naar de shopping mall! Tot later!

Zaterdag 15 augustus, 23.30 uur:

Vanmiddag ben ik met Julian en Erik naar The Mall at the Millennia geweest. Dat waren blijkbaar meer mensen van plan, want al snel stonden we in de file. Bij de mall aangekomen was het een drukte van jewelste, maar ik kon vrij snel een parkeerplekje vinden.

We kopen bij Abercrombie & Fitch twee t-shirts voor Julian. We gaan vervolgens naar de Gamestop en daar koopt Julian twee spellen voor zijn DS en Erik koopt ook een spel. Daarna gaan we een hapje eten in de foodcourt. We nemen een oosterse maaltijd, iets met kip en terryaki en het smaakt erg lekker. Smoothie van verse mango, ananas en perzik erbij en we kunnen er weer even tegen.

We lopen de Macy’s in. Man, wat een enorme winkel! Veel kleding, maar eigenlijk hebben ze er van alles. Ik loop tussen de vele rekken met veelal merkkleding door. Wat een keuze en voor zulke lage prijzen! Ik zou hier wel een hele dag kunnen rondstruinen, maar helaas zien de heren dit niet zo zitten. Erik koopt after shave, want de Hugo Boss die hij steeds van zijn vader pikt, is bijna op. Hij kiest voor Dolce & Gabbana, ik geloof dat het ‘light blue’ heet. Het ruikt in elk geval erg lekker. Na een paar keer ruiken, ruik je alles door elkaar en daar hadden ze bij Macy’s iets voor, koffiebonen! Even aan een bakje met koffiebonen ruiken en de geur van de laatste after shave is weg. Kijk, zo worden we er ook niet misselijk van. Eigenlijk wel grappig. Erik koopt een speeltje voor zijn DS én after shave.

Rond 4 uur rijden we naar huis en staan doodleuk wéér in de file. We komen pas om kwart voor 5 thuis en drinken nog wat voordat we naar The Longhorn Steakhouse gaan. Frank en Julian bestellen de babyribs, Ron neemt zalm, Erik kip en ik kies voor een malse steak. Het eten is voortreffelijk. Die steak is boterzacht en alle sides (bijgerechtjes zoals groente en patat) zijn ook erg goed.

We rijden om half 8 weg en zijn om kwart voor 8 bij Seaworld, maar na parkeren en een plaspauze arriveren we om 8 uur bij Shamu Rocks en die blijkt vol te zitten. Om kwart over 9 is er nog een show, dus we gaan intussen nog even bij de manatees langs.

Om kwart over 9 pakken we de show met Shamu en om kwart voor 10 begint het vuurwerk. Het is weer ongelooflijk heet. Iedereen zit met papier te waaieren in een poging de hitte te verdrijven. Veel mensen hebben handdoeken bij zich om het zweet weg te vegen. Wel een goed idee, want het druipt van je af. We drinken weer veel en we genieten van het prachtige vuurwerk. We zitten onder een overkapping en kunnen sommige hoge vuurpijlen net niet meer zien, maar het is evengoed erg mooi. Om 11 uur rijden we met nog tienduizend anderen de parkeerplaats af, maar het duurt nog wel bijna een half uur voordat we op weg zijn.

Morgen gaan we naar de Universal Studios om de dingen te doen die we nog hebben gemist! Tot morgen!

Dag 9 – Busch Gardens

Gisteravond ben ik als laatste van het gezin rond 11 uur gaan slapen. We moeten de volgende dag vroeg op, dus een beetje nachtrust kan geen kwaad. Om 12 uur word ik weer wakker, helaas van gelach en geschreeuw uit de ‘tuin’ van de buren. Na het een kwartiertje te hebben aangehoord, steek ik mijn hoofd uit de badkamerdeur die naar onze ‘achtertuin’ leidt en ik roep: ‘could you be a little more quiet, there are people trying to sleep here!’. De buurman (jonge knul die hier waarschijnlijk ook op vakantie is) biedt zijn excuses aan en wenst ons welterusten. Tien minuten later is het stil, net voordat ik de politie wil bellen, want het gelach en gejoel ging vrolijk door. Gelukkig val ik snel weer in slaap en om 6 uur gaat de wekker, maar ik ben dan alweer een kwartiertje wakker.

Na het ochtendritueel gaan we om half 8 rijden. We gaan naar Tampa, naar Busch Gardens en dat is in mijn herinnering bijna anderhalf uur rijden. We rijden het in een dik uur en als we arriveren, is de parkeergelegenheid nog niet eens open. Om 9 uur kunnen we naar binnen en rond half 10 zijn we op het park. We halen snel de polsbandjes voor de Quick Queue op en we gaan als eerste naar de Sheikra, maar die is nog niet open. Hee, dat hadden we 2 jaar geleden ook al. Dan maar de Gwazi en daar krijgen de mannen weer hoofdpijn van. Daarna komen alle achtbanen zo’n beetje aan bod en het is fijn dat we die Quick Queue mogelijkheid hebben, maar het is niet zo verschrikkelijk druk en bij sommige attracties hebben we het niet eens echt nodig. Toch scheelt het wel veel tijd, vooral bij de populaire attracties.

 

 

Ikzelf ga alleen in de waterattracties zoals de Kongo River Rapids en de Tidal Wave. We worden en drijf- en drijfnat, maar het is als vanouds erg heet, dus het is wel een prettige verkoeling. In de River Rapids moet vooral Frank het ontgelden. Nadat hij bijna de hele rit redelijk droog bleef, draait het bakje net voor de uitgang en komt hij recht onder de kletterende waterval en is van top tot teen kleddernat, alsof hij onder de douche heeft gestaan. Op de foto hieronder kun je het nog wel zien. Ik ga met de jongens maar liefst drie keer achter elkaar in de Tidal Wave. Je zit dan in een soort boomstammetje en op ‘t laatst val je loodrecht naar beneden.

Als de mannen in de Sheikra gaan, zit ik op een terrasje in de schaduw en kom daar mijn oude vriendjes de eekhoorns weer tegen. Brood en muffins moeten ze nog steeds niet, maar patat en waffles vinden ze erg lekker. Ze vreten er zoveel van, dat kan toch niet goed zijn? Ze hebben wel goedgevulde buikjes, maar ze zijn niet echt baggervet, wat je wel zou verwachten. Ze eten uit de hand van de mensen en ze klimmen in de stoelen bij degenen die patat of waffles hebben.

Er zitten ook veel meeuwen. Die zijn ook enorm brutaal en op een gegeven moment loopt er een meisje met een bordje patat naar haar tafeltje, maar de meeuwen zijn haar te vlug af. Ze pakken al vliegend de patat van het bordje waardoor het meisje schrikt en een deel van de patatjes op de grond laat vallen. Binnen enkele seconden schrokken de meeuwen het naar binnen en het meisje gaat beduusd zitten met haar restantje patat. Ik snap nu waarom zoveel mensen over hun eten heen zwaaien met hun hand als ze naar hun stoel lopen! Dan kunnen de meeuwen het niet zo snel jatten. Hahaha! Ik heb helemaal geen Sheikra nodig. Ik vermaak me kostelijk met de plaatselijke bewoners.

We doen ook nog de Rhino Rally, een rit met een oude bus over de Serengetti vlakte, waar allemaal wilde dieren te zien zijn, zoals neushoorns, olifanten, leeuwen, krokodillen, giraffes en antilopen. Julian mag voorin bij de gids en deze stelt hem allerlei vragen die Julian heel knap beantwoordt. Ik geloof dat die man niet eens heeft doorgehad dat Julian eigenlijk een Nederlands jongetje is. Overigens rijden we niet gewoon over een stoffige weg. Er is een heel parcours uitgezet waarbij we door diepe modderkuilen rijden en over hobbelige weggetjes rijden. Heel leuk gedaan en zeker de moeite waard. De gids is ook erg grappig en heeft het over muffins als we langs een grote berg dikke olifantendrollen rijden.

We zweten weer heel wat af en we zijn in no-time door onze voorraad meegebrachte limonade en water heen. We kopen een paar frozen lemonades en Julian neemt een grote beker cola ( 8 dollar) die je voor 99 cent telkens kunt laten refillen met mountain dew, pepsi, dr. pepper, 7-up of punch. Ik denk dat er in zo’n beker wel een halve liter drinken past en we hebben hem minstens 6 keer laten vullen. Je blijft drinken hier en we gaan nauwelijks plassen, dus bijna al het vocht verlaat ons lichaam via onze huid.

We kijken nog naar een hele leuke 4-D film waarbij we ook kletsnat worden, want er zitten spuitgevalletjes in de stoelleuningen voor ons. We krijgen het heel koud, want de airco staat vol aan en we worden echt flink nat. Dat mag de pret niet drukken en als we buiten komen, valt de hitte onmiddellijk weer over ons heen. Dat is de eerste halve minuut erg lekker, maar al snel daarna komen de eerste zweetdruppels alweer.

De mannen doen tenslotte nog drie keer achter elkaar de Sheikra en rond half 7 vinden we het welletjes. We rijden naar de Bamboo Wok en nemen weer allerlei lekkers mee naar huis, waar we om 8 uur van een heerlijke maaltijd genieten. Frank en ik duiken achter onze laptops en de rest kijkt tv. Misschien gaan we nog even zwemmen zo, maar het is inmiddels al tegen tienen, dus lekker douchen en nog wat voor de tv hangen behoort ook tot de mogelijkheden.

Morgen hebben we een rustdag. De mannen verheugen zich op lekker uitslapen en we gaan vast nog wel even naar een van de shopping malls om wat spulletjes te kopen die nog op het verlanglijstje staan. Morgenavond willen we weer naar Seaworld After Dark. Een hele dag helemaal niks doen zou ik doodzonde vinden en dat doen we thuis ook eigenlijk nooit, dus hier al helemaal niet. Tot morgen!

 

Ik probeer al een tijdje om onze filmpjes op youtube te krijgen, maar het lukte me steeds niet. Ik heb niet even iets geknutseld, maar zelf zie ik een slechte kwaliteit film die steeds stopt en dan weer verdergaat. Wat zien jullie?

Dag 8 – Kelly Park & Seaworld After Dark

Vanmorgen word ik zoals gewoonlijk al ruim voor de wekker wakker. Dat is niks bijzonders, want dat heb ik thuis ook altijd. Na de frisse douches, een lekker ontbijtje en een kopje thee, gaan we op weg naar Kelly Park. Onderweg stoppen we bij de Publix voor wat vers spul om mee te picknicken en voor wat limonade. Het is al heel erg warm zo vroeg in de ochtend, dus het belooft een hete dag te worden. Als we bij Kelly Park in de buurt komen, zien we een aantal stations waar we van die opgeblazen vrachtwagen-binnenbanden kunnen huren. In eerste instantie snappen we het niet en rijden eraan voorbij, maar de dame aan de poort in Kelly Park zegt ons dat we die dingen daar moeten huren, want in het park zelf kan dat niet. We maken dus rechtsomkeert en huren die banden. Wat een gedoe nog om die dingen mee te nemen. Eén in de auto, een aan de rechterbuitenspiegel en drie op het dak. Op de terugweg hadden we ze alle vijf op het dak!

We parkeren de auto, trekken onze kleding uit en nemen wat tassen, de camera en de badlakens mee. De autosleutels hebben we in de tas moeten laten zitten, maar iedereen laat zijn hele hebben en houwen gewoon staan, dus het voelt veilig aan.

Smeren, smeren, smeren (of liever gezegd spuiten met dat Amerikaanse spul) want de zon is heet en brandt op je huid. We gaan lekker in het water (is fris als je net een Golf van Mexico van 30 graden gehad hebt) en klimmen met enige moeite op onze banden. Je kunt een heel eind dobberen en op een gegeven moment is er even paniek, omdat iemand een slang heeft gevonden. Na inspectie blijkt het een onschuldige soort te zijn en wordt hij weer in het water teruggezet.

Er zwemmen verschillende soorten vissen en Julian en ik snorkelen nog even zonder opblaasband. We eten onze meegebrachte spulletjes en we drinken liters vocht.

Om 2 uur houden we het voor gezien, want we willen nog wat boodschappen doen en in de avond naar Seaworld After Dark. We willen graag de show van Shamu de orka zien en misschien nog wat achtbanen bedwingen. Als we thuiskomen, duiken Frank en Julian in het zwembad en gaan Erik, Ron en ik lekker douchen. Met twee badkamers schiet dat lekker op. Ron en ik gaan naar ‘onze’ Wal-Mart voor de broodnodige boodschappen en als we thuiskomen, zijn ook Julian en Frank lekker gedouched. Om half 6 rijden we naar Cici’s pizza. Ik heb er een bon van uitgeprint voor vertek. Je kunt daar onbeperkt eten voor $ 5,99 p.p. en met die bon krijg je één gratis buffet, dus hoeven we voor vier personen te betalen. We hebben er niet al te hoge verwachtingen van, maar het blijkt heel lekker te zijn. Je kunt kiezen uit tientallen soorten punten pizza, salades, soep en heerlijke cinnamon rolls en brownies als dessert. Natuurlijk nemen we er de gebruikelijke emmers drinken bij die je naar hartenlust mag bijvullen, maar ondanks onze grote dorst, is er niemand van ons die een refill neemt.

Na deze verrassend lekkere maaltijd rijden we richting Seaworld, waar we vroeg in de avond arriveren. De mannen lopen snel naar de Manta; Erik blijft bij mij zitten, die zegt dat zijn maag te vol is voor zo’n rough ride. Daar kan ik inkomen. Er blijkt een technische storing te zijn en Ron komt na 20 minuten naar beneden. Frank en Julian blijven wachten en de storing is gelukkig al na een paar minuten verholpen.

Na een bezoekje aan de nursery met de baby dolfijntjes lopen we naar het Shamu stadion en kijken naar de show ‘Shamu Rocks’. Ik heb hem twee jaar geleden gezien nog voordat Dawn Brancheau, de trainster, werd gedood door een van de orka’s. De show was nu nog wel erg mooi, maar minder spectaculair. Ze gaan gewoon niet meer met de orka’s in het water en het was juist zo ontroerend om te zien hoe lief en voorzichtig die grote lobbes met zo’n teer meisje omging. En om te zien hoe de trainers onder water verdwijnen en vervolgens door de orka’s meters recht omhoog gelanceerd worden. Jammer dat dat niet meer wordt gedaan, maar het was nog steeds de moeite waard en de kans is groot dat we de komende week nog een keer heengaan. Overigens was het ‘s avonds nog steeds bloedheet. Om half 9 in de avond, terwijl het al donker was, zat ik stil op een bankje in het stadium echt te druipen van het zweet. Het liep in straaltjes van mijn hoofd af, hup, mijn t-shirt in. Mensen zaten met hun plattegrond te waaieren om een klein beetje koelte te creëren. Ik liet Frank op een gegeven moment een paar frozen drinks voor ons halen en dat werkte goed. We zagen dat het kort voor aanvang van de show erg hard regende, doordat we de druppels in het water zagen, maar het werd niet koeler.  Ron half 10 zijn we naar huis gegaan, want morgen moeten we extra vroeg op.

Morgen gaan we naar Busch Gardens, alweer een pretpark en ik geloof dat het morgen zo’n beetje hetzelfde weer wordt als vandaag. Dat wordt afzien geblazen. We hebben we de Quick Queue kaartjes, dus we hoeven niet in de rij te staan. Dat scheelt echt heel veel tijd en zo hoef ik ook niet telkens zo lang te wachten bij de achtbanen waar ik niet in ga. Er is genoeg waar ik wel in ga hoor, jullie lezen het morgen vast weer! Tot morgen!

Dag 7 – Universal Studios & Islands of Adventure

Vanmorgen word ik weer voor 7 uur wakker en ga lekker douchen. Ron komt ook op gang en als ik klaar ben, maak ik de jongens wakker. Erik heeft het klokje rond geslapen. Blijkbaar had hij het nodig.

We gaan vandaag naar de Universal Studios en Islands of Adventure om onze in het water gevallen dag in te halen. Het is stralend weer als we rond 9 uur aankomen in het park. We lopen meteen linksaf naar de Islands of Adventure en willen eigenlijk Harry Potter gaan doen, maar we komen De Hulk tegen en besluiten om daar eerst in te gaan, want er is nog nauwelijks wachttijd. Ik ga er niet in en wacht op de mannen. Die komen na een kwartiertje alweer terug en we lopen door naar Spiderman. Daar ga ik ook in en hij is geweldig! Je moet er een 3D-brilletje voor opzetten en dat staat erg schattig.

Het is intussen bloedheet geworden en het zweet vloeit weer rijkelijk. We lopen naar de Tower of Fear, waar je van grote hoogte naar beneden geschoten wordt. Dat hoeft voor mij niet, maar de mannen vinden het erg leuk. We lopen daarna wat door het park en zien de wachttijden oplopen. We eten wat meegebrachte spullen en lopen naar Harry Potter, maar de wachtrij is belachelijk. Overal waar je kijkt zie je wachtende mensen en de crew heeft zelf een lijn getrokken van afplaktape om de mensenmassa te beteugelen. Ik heb daar helemaal geen zin in en stel voor om lekker naar een waterpark of naar de villa te gaan. Mokkend gaan de heren akkoord en om 12.30 uur zitten we weer in de auto. We krijgen nog een enorme hoosbui op ons dak tijdens de rit, maar als we thuiskomen is het zonnig en Frank en Julian duiken het zwembad in. Ron kruipt achter de laptop en gaat een beetje relaxen.

Erik en ik gaan lekker nog even shoppen in de Florida mall en vinden daar een leuk overhemd voor hem en nog twee t-shirts voor mij. Ik koop nog een kleinigheidje voor de dochtertjes van mijn vriendin Ilse en om 4 uur rijden we weer richting huis en krijgen alweer een hoosbui op ons dak. Thuisgekomen blijkt er niks aan de hand en daar is geen drup gevallen.

We besluiten om ‘s avonds terug te gaan naar de Islands of Adventure en dat bleek een gouden greep. We eten lekker bij het Hardrock Café en daarna kunnen we in de Spiderman, de Hulk, Harry Potter, de River of Adventure en nog wat achtbanen. Tot ver na sluitingstijd maken we er gebruik van en om half 11 gaan we doodmoe richting de auto.

Dit was weer een zeer geslaagde dag en morgen gaan we naar Kelly Park! Tot morgen!

P.s: @Pa Wouters: ik heb uw e-mails ontvangen hoor, maar ik kan geen mail versturen. dat ligt aan de verbinding hier, maar ik laat het maar zo. Rusten doen we ‘s nachts he. We zijn hier niet om te luieren :o)

Dag 6 – St. Pete’s Beach

Gisteravond ben ook ik vroeg gaan slapen en viel zowaar al vroeg in slaap. Om 4 uur word ik wakker van mannenstemmen buiten en om half 5 val ik weer in slaap. Helaas, want om 5 uur gaat de wekker. We gaan gauw douchen en ik maak de jongens wakker. We hebben pancakes die alleen even in de magnetron moeten en met een klontje boter en de Hershy’s caramel syrup, smaken ze voortreffelijk.

Om kwart over 6 rijden we weg; het is een rit van ongeveer 2 uur. Onderweg krijgen we op driekwart van de route een gigantische regenbui. Zo een waarbij je je ruitenwissers maximaal moet laten draaien. Als we om 8 uur bij Frenchy’s aankomen, is het droog en een beetje zonnig af en toe.

We krijgen uitleg over de routes die we kunnen varen, over de GPS die we meekrijgen, de mobiele telefoon van Frenchy’s en natuurlijk over de bediening van de boot. We hebben een koelbox met veel drinken, verse mango en lekkere broodjes mee. Als we om half 9 het haventje uitvaren, is het nog steeds bewolkt, maar het zonnetje is er af en toe al bij en dan is het al behoorlijk warm. Ron begint met varen en houdt zich aan de snelheidsinstructies. Op open zee mogen we zo hard als we willen, maar als Ron een beetje gas geeft, komen er een paar spetters binnenboord en aangezien hij een hekel aan nattigheid heeft., blijft hij 20 minuten met een slakkengangetje varen. Dan is het tijd voor mama. Ik ga achter het stuur zitten en geef een beetje gas. Oeps! Een beetje veel. Erik tuimelt zowat door de boot en houdt zich vervolgens stevig vast. Wat gaat die boot snel! Ja, er komt water naar binnen. Eigenlijk lijkt het net alsof iemand een emmer water in je gezicht gooit, maar wat is dat gaaf! Op open zee zijn wat golven en we snijden er dwars doorheen. Soms lijkt het alsof de boot over de golven springt en compleet loskomt. Ron lacht als een boer met kiespijn. Hij (maar ook wij) zijn kleddernat, maar wat een lol! Terwijl we kneiterhard over de zee vliegen, zie ik ineens een stel dolfijnen en houd even in. De jongens zien ze ook, maar alleen hun rugvinnen. ik heb ze wel heel even boven zien komen, maar was te druk met varen eerlijk gezegd.

De jongens mogen om beurten ook alledrie even varen, maar dan op een iets rustiger tempo. Aan het einde van St. Pete’s Beach varen we weer landinwaarts en komen uit bij Shell’s Island, een eilandje waar je allemaal mooie schelpen kunt vinden. We gooien de ankers uit en nemen onze badlakens, hapjes en drankjes mee aan land.

 

Het is nog steeds overwegend bewolkt, maar het is best warm. Moet je je voorstellen, ‘s morgens om half 9 in je bikini op open zee in Nederland, dan vries je dood. Hier is het gewoon lekker warm en het water is echt warm! Vreemde gewaarwording hoor. En zout dat het is! Het prikt erg in je ogen en je lippen gaan er schraal van aanvoelen, zo zout is het. Als je in het water bent geweest (of met Linda bent meegevaren) lijkt het alsof je hele lichaam onder het fijne zand zit, maar dat is dus het zout. De zon komt steeds vaker en langer door en we smeren flink met de zonnebrandcrème. Op het eiland zitten heel veel meeuwen en een soort steltlopertjes. Ik weet niet hoe ze heten, maar ze hebben van die lange pootjes, net stelten. Het zand is bijna wit en we zijn de enigen op het eilandje. We vermaken ons er een paar uurtjes prima en rond 12 uur gaan we weer varen. Dikke laag zonnebrandcrème, want de wolken zijn weg en het is midden op de dag. De jongens mogen ook weer een beetje varen en vermaken zich kostelijk.

We varen nu binnendoor terug en zien de prachtigste huizen met speedboten voor de deur. Er zijn erbij die het afdak van de boot in dezelfde kleur hebben als het dak van het huis. Zo zien we een huis met een paars dak en een bijpassende boot met paars afdekzeil.

Om iets over half 2 varen we het haventje weer binnen en leveren de boot weer af. De zon schijnt fel en het zweet gutst van mijn hoofd. In de auto is het natuurlijk ook bloedheet en kort na vertrek ga ik weer even wat benzine in de tank gooien. Ik stap in de auto en begin te rijden. Mijn haar is nog kleddernat van het zweet als het begint te regenen. Nee, niet gewoon een fikse bui, maar een stortvloed aan water komt er naar beneden. Veel automobilisten stoppen langs de kant van de weg en enkelen vliegen zelfs de vangrail in. In een mum van tijd ligt er zeker 5 cm water op de weg. Onvoorstelbaar dat we het ene moment nog afzien in de volle zon en het andere moment regent het echt zo ontzettend hard! Voor ons Nederlanders heel ongewoon. Ik rijd rustig verder en na een kwartiertje wordt het weer rustig. Als we rond kwart voor 4 thuiskomen, schijnt de zon weer volop. We gaan om beurten douchen om het zout weg te spoelen en Julian en Frank duiken vervolgens lekker het zwembad in. Ik draai nog een paar wasjes en rond 6 uur rijden we naar de Bamboo Wok en halen daar een heerlijke oosterse maaltijd met nasi, noedels, spare ribs, kip en lekkere gewokte groente. Erg lekker en voor herhaling vatbaar. Na het eten ga ik nog even ons weblog bijwerken en Erik duikt al om 7 uur zijn bed in. Zo, die is moe!

 

Morgen hadden we eigenlijk een rustdag op het programma staan, maar aangezien onze Universal Studios-dag in het water was gevallen, gaan we morgen naar de Islands of Adventure, het park met de vele achtbanen dat bij Universal hoort. Niet echt iets voor mij dus, maar als de mannen lol hebben, heb ik dat ook en er is vast wel iets voor mij bij.

Tot morgen!

Dag 5 – Sea World

Vandaag worden Ron en ik om kwart voor 7 wakker en we stappen meteen onder de douche. Ik kijk nog even gauw op mijn weblog en vul onze koeltas met water en limonade. Het ziet er buiten grijs en somber uit, maar als je naar buiten gaat, is het drukkend warm. We eten geroosterd boord met orange juice en thee en een paar lekkere cinnamon rolls.

Om kwart over 8 rijden we richting Seaworld en onderweg begint het te gieten. Zodra we de parkeerplaats oprijden stopt het met regenen en begint de zon zelfs te schijnen! We gaan als eerste naar de Manta, de nieuwe achtbaan van Seaworld en de mannen doen hem meteen drie keer. Daarna lopen we naar de Kraken en die pakken de heren twee keer. Ik smelt zowat weg in de zon en we smeren onszelf snel in met factor 50. Het is druk in het park, maar negens zijn lange wachttijden.

We gaan vervolgens naar de eerste show van de dag, de Blue Horizons met de dolfijnen en die is werkelijk schitterend! Heel indrukwekkend allemaal.

Daarna gaan we naar de Wild Arctic, waarbij je in een helicopter simulator vliegt en dat gaat er soms wild aan toe. Erg leuk!

We zien een hoop zeedieren en we gaan uiteraard naar onze favoriete show, Pets Ahoy, de show met de asieldieren. Echt weer heel leuk gedaan en na afloop mochten we de malle Engelse Bulldog aaien en Julian kreeg zelfs een paar likken in zijn gezicht.

 

 

Julian heeft ook veel oog voor de dieren die eigenlijk heel gewoontjes zijn hier in Florida, zoals de eekhoorntjes en de gekko’s. Hij is dan ook degene die hier steeds een foto van wil maken, dus vooruit dan maar.

Het is vandaag heel erg warm en ik heb verschillende mensen gezien die bevangen raakten door de hitte. Er was zelf een man uit Sri Lanka of zoiets en die werd ook niet goed en werd opgehaald door de paramedics met rolstoel.. Bij mij liep het zweet ook in straaltjes van mijn hoofd af, ook al zat ik in de schaduw. In de zon houd je het hier niet uit. Soms komen er een paar wolken voor de zon en dan is het wat draaglijker, maar het blijft bloedheet.

De jongens willen graag de Journey to Atlantis met mij doen en daar ben ik wel voor te porren. Wat een superattractie! De wachttijd is ruim een half uur, maar dat is het zeker waard. De val die je met het bootje naar beneden maakt is heel spectaculair en daarna wordt het bootje nog even een karretje in een achtbaan en krijg je nog een aardige toegift. Julian en Frank zaten helemaal voorin en waren kleddernat, maar Erik en ik hadden ook een nat pak.

We gaan nog naar de show van Clyde en Seamore en samen met de mimespeler aan het begin van de show zijn ze weer voortreffelijk.

Het is al bijna 5 uur als we besluiten dat we nog één achtbaan doen en dan naar huis gaan. We moeten morgen om 5 uur op, want we moeten om 8 uur al bij Frenchy’s zijn voor de boot. Het is een kleine 2 uur rijden naar St. Pete’s Beach. We moeten ook nog even naar de Wal-Mart voor wat laatste boodschappen om mee aan boord te nemen. De mannen gaan nog één keer in de Manta en rond half 6 lopen we richting de auto. Een paar meter voordat we die bereiken, voelen we wat spetter in onze nek en tegen de tijd dat we bij de auto zijn, begint het vreselijk te plenzen.

We doen boodschappen, ruimen de boel thuis op en doen een wasje in de machine en rond 7 uur rijden we naar Olive Garden. We eten er heerlijk, maar alleen Julian zit met lange tanden te eten. Hij heeft spaghetti met gehaktballen besteld en die vindt hij van mama toch echt veel lekkerder. We hebben er in ieder geval heerlijk gegeten! Een aanrader voor degenen die het nog niet kennen.

We arriveren rond half 9 weer thuis en de jongens gaan gauw douchen en naar bed. Ik werk het weblog bij en doe wat was in de droger en Ron kijkt wat tv. Ik denk dat we voor 10 uur gaan slapen, want om 5 uur gaat de wekker! Tot morgen!

Dag 4 – Universal Studios

Ik word vandaag om 5 uur wakker en kan de slaap niet meer vatten. Om 6 uur ga ik er maar uit en ga lekker douchen. Ik rond nog wat dingetjes af op Frank z’n laptop en kijk naar de leuke berichten op mijn weblog. Rond 7 uur maak ik de jongens wakker, als Ron al onder de douche staat en we eten een lekker ontbijtje met Orange Juice, thee, vers fruit, geroosterd brood en wat sneetjes van het brood dat we gisteren kochten. Ik maak een lunchpakketje, pak wat flesjes water uit de koelkast en een paar zakjes limonade en stop dit in onze koeltas. Rond half 9 rijden we richting de Universal Studios, waar we even voor 9 uur arriveren. Nadat we elkaar met zonnebrandcreme hebben ingesmeerd, begint het te regenen. We gaan gauw naar Shrek 4, wat ontzettend leuk is. Daarna lopen we naar de Mummy, waar ik niet in ga. Ik vind een redelijk droge plek tegenover de attractie en wacht op de mannen. Het blijft maar regenen en onweren en als de mannen na een klein uurtje terugkeren, lopen we door de regen naar ‘Twister’. Julian is bang dat het een achtbaan is en dat ik er een hartstilstand aan over zal houden, maar ik stel hem gerust en we gaan er toch in. Het valt allemaal best mee, ondanks de waarschuwingen bij het begin van de attractie. Ik heb het verschrikkelijk koud als ik met mijn natgeregende lijf in de vrieskou van de airco terechtkom en baal ervan dat ik mijn truitje niet heb meegenomen en de regenponcho’s ben vergeten. Nadat we nog even in de regen wachten, besluiten we dat we maar beter kunnen vertrekken. Ik heb geen zin in wéér een luchtweginfectie en ik kan nu eenmaal slecht tegen kou.

 

We vertrekken rond 12 uur richting de Florida Mall en na een poosje rondrijden vinden we eindelijk een parkeerplek. Wat is het daar druk! We lopen langs de Coldstone Creamery en betellen een paar heerlijke ijsjes. Ik ben niet zo’n ijsliefhebber, maar deze zijn onweerstaanbaar. Daarna lopen we lekker door de mall en Erik krijgt de smaak van de leuke winkels te pakken. Hij ziet leuke dingen bij Guess en koopt bij Billabong een leuk t-shirt met een korte broek. Ik ga nog een naar de J.C. Penny’s en vind hier een horloge dat veel lijkt op het Citizen horloge bij de andere zaak, maar dit is een Seiko en net even mooier, vind ik. Ik besluit het te kopen en na ruim vier maanden zonder, zit er eindelijk weer een horloge om mijn pols. De foto’s die ik ervan maak, zijn helaas allemaal mislukt.

Om 3 uur gaan we richting huis. Het is dan alweer heel zonnig en warm en Frank en Julian duiken meteen in het zwembad. Ik druk ze op hun hart om bij regen uit het zwembad te gaan. Ron en ik gaan naar de Wal-Mart voor wat boodschappen en Erik gaat lekker douchen en zijn nieuwe kleren aantrekken. Ron en ik kopen intussen nog wat lekkers en we besluiten vanavond een verse pizza van de Wal-Mart te nemen. We doen er een lekkere salade bij en we hebben nog een stoommaaltijd in de vriezer, dus dat moet genoeg zijn. Als we thuiskomen komt de regen weer met bakken de lucht uit en de jongens zijn dan net klaar met douchen en verdwijnen in de gameroom. Ron en ik gaan onder het afdak ij het zwembad zitten en nemen een lekker wijntje. We kunnen daarom niet meer met de auto weg, maar een avondje lekker thuis is ook geen straf. Het eten is erg lekker en terwijl Ron de boel opruimt, duik ik nog even achter de laptop en Julian en Frank duiken weer in het water.

Morgen staat Seaworld op de planning!